
Edycja 2026

fot. Pat Mic
Za działalność na rzecz higieny, kultury i edukacji cyfrowej – za wspieranie rodziców, wychowawców i dzieci, na równi zagubionych w wirtualnym świecie.
Magdalena Bigaj jest działaczką społeczną, edukatorką higieny cyfrowej. Założycielka i prezeska Fundacji Instytut Cyfrowego Obywatelstwa, autorka książek „Wychowanie przy ekranie” oraz „Twój telefon, twoje zasady”, w których bez moralizowania, z naukową rzetelnością, analizuje wpływ technologii na rozwój dzieci, młodzieży i relacje rodzinne. Jest inicjatorką i współautorką pionierskich Ogólnopolskich badań higieny cyfrowej oraz narzędzia badawczego Skala Zachowań Higieny Cyfrowej. Inicjatorka raportu „Internet dzieci”. Przypomina, że higiena cyfrowa to nie walka z technologią (choć nie unika konfrontacji z przedstawicielami Big Techów), lecz troska o zdrowie psychiczne, poczucie bezpieczeństwa oraz budowanie dojrzałych relacji międzyludzkich poza ekranem.

Za obronę praw, godności i bezpieczeństwa najmłodszych – również w wymiarze państwowym – i ze świadomością, że ochrona dzieci zaczyna się od ich wysłuchania.
Konrad Ciesiołkiewicz jest działaczem społecznym, politologiem, psychologiem i wiceprzewodniczącym Państwowej Komisji ds. przeciwdziałania pedofilii. Od ponad dwóch dekad angażuje się w budowanie społeczeństwa obywatelskiego, rozwój edukacji cyfrowej oraz ochronę praw dzieci i młodzieży (jest m.in. współautorem książki „Dojrzewanie w sieci”). W pracy społecznej i państwowej systemowo dba o to, by głos najmłodszych był traktowany podmiotowo i słyszany w debacie publicznej. Pokazuje, że bezpieczeństwo dzieci wymaga nie tylko sprawnych procedur prawnych i państwowych, lecz przede wszystkim kultury uważności, budowania zaufania oraz wychowywania opartego na szacunku i godności.

fot. Szymon Rogiński
Za przywrócenie przestrzeni publicznej jednego z najbardziej wypartych tematów naszych czasów, za mądre towarzyszenie odchodzącym i pogrążonym w żałobie.
Anja Franczak jest założycielką i prezeską Instytutu Dobrej Śmierci, edukatorką, autorką książek oraz pionierką towarzyszenia w odchodzeniu i żałobie w Polsce. Jako autorka artystycznej książki „Żaba” znajduje język, by o stracie i śmierci rozmawiać także z najmłodszymi. Tworząc interdyscyplinarny Kolektyw Instytutu Dobrej Śmierci, przełamuje społeczne tabu wokół umierania. Szkoli personel medyczny i humanistycznych celebransów pogrzebowych, wspiera bliskich w procesie pożegnania.

fot. Jacek Taran
Za „Dzieci z dworca Brześć” i wieloletnią pracę na rzecz wykluczonych społecznie, zmieniającą dotychczasowe miejsca marginalizacji w przestrzenie godności.
Marina Hulia to pedagożka, pisarka i aktywistka społeczna o białorusko-ukraińskich korzeniach, od trzech dekad działa na rzecz osób wykluczonych. Zasłynęła stworzeniem nieformalnej szkoły demokratycznej na Dworcu w Brześciu dla dzieci czeczeńskich uchodźców oraz licznymi akcjami wspierającymi osoby w kryzysie bezdomności, więźniów, seniorów i uchodźców. Pracuje tam, gdzie państwowe systemy zawodzą. Udowadnia, że empatia to nie jednorazowy gest dobroczynności, lecz codzienna decyzja o budowaniu wspólnoty i przywracaniu godności drugiemu człowiekowi.

Przewodniczący Kapituły





